CANIM BABAM

Gönlünden koparıp ayırma bizi
Biz sensiz olamayız bilesin Babam.
Dört gözle beklerdik sabah gelmeni
Hep mesut olasın gülesin CANIM BABAM...

Seninle bulduk hazzı huzuru
Sensiz hayat oldu çirkin ve kupkuru
Kalbimizin gıdası aklımızın nuru
Sen bir kucaksın, yuvasın CANIM BABAM...

Kalbimize sevgiden bir tohum attın
Ruhumuza imandan bir maya kattın
Bizleri kurtarmak için çaba sarfettin
Sevabı Allahtan alasın CANIM BABAM...

Gayesiz başı bos hayatimiz vardı
Ruhumuzda fırtına dünyamız dardı
Sen çok üzülür anam ağlardı
Bizleri kurtardın Sağolasın CANIM BABAM...

Adam olduysak sen adam ettin
Her derdimize koştun herşeye yettin
Hayatını bu uğurda bizlere tükettin
İnşallah cennetlik olursun CANIM BABAM...

 


Evladım bu dünyanın elbet sonu var
Hakka ebediyet, kula ölüm var,
Bir iman, bin islah, başka nemiz var,
Sevilen ol, nefret edilen olma.

Çalış Kazan, kalırsa ellere kalsın,
Umudun yeşersin, namın kök salsın.
Sen de herkes gibi fani bir kulsun,
Veren el ol, alan el olma.

Helalinden kazan harama meyil etme,
Çalma kapıları başka niyetle.
Emanetlere ihanet etme,
Haksızlık karşısında sakın seyretme.

Kalkacağın yere sakın oturma,
Gönül kazan, dostlukları bitirme.
Öfke ile kalkıp azar işitme,
Sevilen ol nefret edilen olma.

Diline sahip ol herşeye döner,
Hele bir dönerse hayatın söner,
Söz gümüşse bil ki sukut altındır.

Zamanın, sihhatının kıymetini bil,
Oku, oğren ancak, kararını bil.
Sakın ha mazlum ol, zulümkar olma.
Hak tecelli eder sakın unutma.

COŞKUNSU"yum daha neler söyleyeyim,
Bahtın açık olsun bütün dileğim,
Sonu yok Rabbimin merhametinin,
Merhamet eden ol zülmeden olma

 
DEDE

Köşe başında bir ihtiyar,elinde bastonuyla
Bekliyor kar altında, bir yardım umuduyla
Ne oldu dede sana? lapa lapa kar yağarken,
Kim dediki sokaklarda kal , Gün doğarken

Dede senin evladın yokmu?
Var evlat var,,attı beni sokağa
Sabret dede seni atan OĞLUN, hep oğul kalmaz ya
Ona da derler bir gün dede diye

Çok çökmüşsün be dedem
Yaşların kar taneleri içinde kaybolup gidiyor
Sıcak sobası başında oturan oğlun
Ne yazıkki bunları bilmiyor

Oğlunda bir gün böyle gecer bu yoldan
Onada kalmaz bu dünya ,,dede

 
Özledim Köyümü Özledim

Amsterdamdan’dan çıktım uzadı yolum
Kimse bilemez ki ne olur sonum
Ecel gelmiş ise bırakmaz ölüm
Özledim ben köyümü özledim

Karış karış her yanını bilirim
Sokunun başı toplanti yerim
Coşkunsu”yum yürekten derim
Özledim ben köyümü özledim

Hasretliğin işlemiş kanıma
Amsterdam dan geliversem yanına
Günlerim geçmiyor saya saya
Özledim ben köyümü özledim

Sulandı gözlerim süzüldü yaşlar
Özlemim gurbette yeniden başlar
Düsünmekten agardi saclar
Özledim ben köyümü özledim

Eser sabahyeli serindir serin
Sızlar oldu yaralarım derin
Kızılalanı senin en güzel yerin
Özledim ben köyümü özledim
Baba ocağına varıp otursam
Allah için bir kurban yatırsam
Ölmüşlerin ruhuna Fatiha okusam
Özledim ben köyümü özledim

 
>> Deliyim Ben <<

Çayıralan ilçem, Yozgat’tır ilim
Avşaralan benim sağ elim,
Burda doğdum burda büyüdüm
Köyüne aşkla yanan deliyim ben

Avşaralanda at oynattım
Zaman zaman koyun otlattım
Bazen kaçtım bazen atlattım
Güller açan deliyim ben

Avşaralanlılar beni iyi tanır
Köyünden kim utanır
Sosyete kendini bir şey sanır
Vatanıma köyüme deliyim ben.

ALİPAŞA’dır benim soyum
Adım güzel COŞKUNSU’yum
Üç Çamdır benim suyum
Dağımın suyuna deliyim ben

Amsterdam,,18-02-2007
 
Bu adam benim BABAM



Bir Adam tanıdım hayatta hep ağlamış,
Hikâyesi ciğerimi derinden dağlamış,
Coşkun sular gibi durmadan çağlamış
Kendi yarasını kendisi bağlamış

Bir Adam tanıdım gurbeti çok gezmiş,
Çileler dertler hayatta onu ezmiş,
Dostlarına yardımda canı tezmiş,
Zavallı garibim hayatından bezmiş

Bu adam benim BABAM