|
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
|
CANIM BABAM
Gönlünden koparıp ayırma bizi Biz sensiz olamayız bilesin Babam. Dört gözle beklerdik sabah gelmeni Hep mesut olasın gülesin CANIM BABAM...
Seninle bulduk hazzı huzuru Sensiz hayat oldu çirkin ve kupkuru Kalbimizin gıdası aklımızın nuru Sen bir kucaksın, yuvasın CANIM BABAM...
Kalbimize sevgiden bir tohum attın Ruhumuza imandan bir maya kattın Bizleri kurtarmak için çaba sarfettin Sevabı Allahtan alasın CANIM BABAM...
Gayesiz başı bos hayatimiz vardı Ruhumuzda fırtına dünyamız dardı Sen çok üzülür anam ağlardı Bizleri kurtardın Sağolasın CANIM BABAM...
Adam olduysak sen adam ettin Her derdimize koştun herşeye yettin Hayatını bu uğurda bizlere tükettin İnşallah cennetlik olursun CANIM BABAM...
|
Evladım bu dünyanın elbet sonu var Hakka ebediyet, kula ölüm var, Bir iman, bin islah, başka nemiz var, Sevilen ol, nefret edilen olma.
Çalış Kazan, kalırsa ellere kalsın, Umudun yeşersin, namın kök salsın. Sen de herkes gibi fani bir kulsun, Veren el ol, alan el olma.
Helalinden kazan harama meyil etme, Çalma kapıları başka niyetle. Emanetlere ihanet etme, Haksızlık karşısında sakın seyretme.
Kalkacağın yere sakın oturma, Gönül kazan, dostlukları bitirme. Öfke ile kalkıp azar işitme, Sevilen ol nefret edilen olma.
Diline sahip ol herşeye döner, Hele bir dönerse hayatın söner, Söz gümüşse bil ki sukut altındır.
Zamanın, sihhatının kıymetini bil, Oku, oğren ancak, kararını bil. Sakın ha mazlum ol, zulümkar olma. Hak tecelli eder sakın unutma.
COŞKUNSU"yum daha neler söyleyeyim, Bahtın açık olsun bütün dileğim, Sonu yok Rabbimin merhametinin, Merhamet eden ol zülmeden olma
|
DEDE
Köşe başında bir ihtiyar,elinde bastonuyla Bekliyor kar altında, bir yardım umuduyla Ne oldu dede sana? lapa lapa kar yağarken, Kim dediki sokaklarda kal , Gün doğarken
Dede senin evladın yokmu? Var evlat var,,attı beni sokağa Sabret dede seni atan OĞLUN, hep oğul kalmaz ya Ona da derler bir gün dede diye
Çok çökmüşsün be dedem Yaşların kar taneleri içinde kaybolup gidiyor Sıcak sobası başında oturan oğlun Ne yazıkki bunları bilmiyor
Oğlunda bir gün böyle gecer bu yoldan Onada kalmaz bu dünya ,,dede
|
Özledim Köyümü Özledim
Amsterdamdan’dan çıktım uzadı yolum Kimse bilemez ki ne olur sonum Ecel gelmiş ise bırakmaz ölüm Özledim ben köyümü özledim
Karış karış her yanını bilirim Sokunun başı toplanti yerim Coşkunsu”yum yürekten derim Özledim ben köyümü özledim
Hasretliğin işlemiş kanıma Amsterdam dan geliversem yanına Günlerim geçmiyor saya saya Özledim ben köyümü özledim
Sulandı gözlerim süzüldü yaşlar Özlemim gurbette yeniden başlar Düsünmekten agardi saclar Özledim ben köyümü özledim
Eser sabahyeli serindir serin Sızlar oldu yaralarım derin Kızılalanı senin en güzel yerin Özledim ben köyümü özledim Baba ocağına varıp otursam Allah için bir kurban yatırsam Ölmüşlerin ruhuna Fatiha okusam Özledim ben köyümü özledim
|
>> Deliyim Ben <<
Çayıralan ilçem, Yozgat’tır ilim Avşaralan benim sağ elim, Burda doğdum burda büyüdüm Köyüne aşkla yanan deliyim ben
Avşaralanda at oynattım Zaman zaman koyun otlattım Bazen kaçtım bazen atlattım Güller açan deliyim ben
Avşaralanlılar beni iyi tanır Köyünden kim utanır Sosyete kendini bir şey sanır Vatanıma köyüme deliyim ben.
ALİPAŞA’dır benim soyum Adım güzel COŞKUNSU’yum Üç Çamdır benim suyum Dağımın suyuna deliyim ben
Amsterdam,,18-02-2007
|
Bu adam benim BABAM
Bir Adam tanıdım hayatta hep ağlamış, Hikâyesi ciğerimi derinden dağlamış, Coşkun sular gibi durmadan çağlamış Kendi yarasını kendisi bağlamış
Bir Adam tanıdım gurbeti çok gezmiş, Çileler dertler hayatta onu ezmiş, Dostlarına yardımda canı tezmiş, Zavallı garibim hayatından bezmiş
Bu adam benim BABAM
|
|
 |
 |
|
 |